Wszystko zależy od jego temperamentu i charakteru. Bez względu na swoje gabaryty czarny terier w domu zajmuje niewiele miejsca, jest spokojny, nikomu się nie narzuca i nie kręci się pod nogami. Z pewnością łatwiej żyje się w niewielkim mieszkaniu z dużym, spokojnym psem niż np. z foksterierem, który chociaż mały, ani minuty nie usiedzi spokojnie na miejscu.Należy jednak zadbać o to, aby ten zrównoważony olbrzym otrzymał należną mu, codzienną porcję ruchu na świeżym powietrzu. Pomimo ostrego charakteru czarny terier jest bardzo lojalny i opiekuńczy w stosunku do „swoich” dzieci. Pozwala im praktycznie na wszystko i ze względu na dobro psa należy zwracać uwagę by zbytnio go nie męczyły. Świetnie sprawdza się w roli „niańki”. Zwierzęta mieszkające wspólnie z nim traktowane są pokojowo, ale to czernysz narzuca hierarchię i zasady współżycia, na ogół wiodąc prym. Towarzystwo swojego właściciela czarny terier ceni nade wszystko. Kiedy pana nie ma przez dłuższy czas w domu pies potrafi rozchorować się z tęsknoty.W książce „Russkij Cziomyj Terier” M. Gerasimowa opisuje przypadek czarnego teriera MISZEL BIEL, który po śmierci swojego właściciela przestał jeść, wstawał tylko w celach fizjologicznych i w efekcie przeżył swojego pana tylko o 40 dni.

Czemysz zawsze i wszędzie, na spacerze i w domu ochrania swego pana i swoją „sforę”. Nawet młody pies w razie zagrożenia bez wachania poświęci życie w obronie właściciela. Dla napastnika może być niebezpieczny, gdyż bez problemu przewróci go na ziemię, a siła jego szczęk jest tak potężna, że z łatwością kruszy kości. Należy przyznać, że sam widok czarnego teriera może co niektórych przyprawić o dreszcze, ale dopóki nikt nie wchodzi mu w drogę lub nie zagraża jego panu, jest całkowicie bezpieczny."[1]

[1] Sławomira Wąsowska "Czarny terier rosyjski - pies dla ludzi odpowiedzialnych"